Het stedelijk hitte eiland.

Een stedelijke omgeving met veel bebouwing, harde wegen en pleinen en de daarbij gebruikte harde materialen heeft als gevolg dat de stad wel 4 tot 5 graden warmer is als de omliggende landelijke gebieden. Dit verschil zorgt ervoor dat er boven een stedelijke bebouwing een ‘hitteschild’ ontstaat dat we ook wel een ‘stedelijk hitte eiland’ noemen. Vanuit de ruimte zijn deze stedelijke hitte eilanden boven grote steden als New York, Hongkong of Londen, maar ook boven de Randstad in Nederland, duidelijk waarneembaar.

Omdat de harde gebruikte bouwmaterialen bij zonnestraling verantwoordelijk zijn voor het opnemen en terugkaatsen van warmte, is de grootste potentie in het behalen van de klimaatdoelen dan ook gelegen in gebieden met de hoogste concentratie aan gebouwen.

Gebouwen voorzien van een dakbedekking zonder vegetatielaag hebben een minder goede invloed op het milieu dan daken die wel zijn voorzien van een dakbegroeiing. Bij dakbedekkingen zonder dakbegroeiing is er sprake van een snelle oppervlakte-afvoer van het regenwater en is ook van invloed op de belasting van de riolering bij hevige regenbuien. Bij het lozen van het regenwater op een riolering in combinatie met het afvalwater van huishoudens, zal er onnodig extra water gezuiverd moeten worden door de zuiveringsinstallaties. Bij het gescheiden afvoeren van het regenwater van de daken zal er sprake zijn van vervuiling van het oppervlaktewater, dat ontstaat door de meegenomen oppervlakte vervuiling die aanwezig is op de daken. Het is daarom beter om het regenwater gescheiden af te voeren en direct ter plaatse in de bodem te infiltreren. Verder zal de levensduur van een onbeschermde dakbedekking beperkt worden onder invloed van de thermische belasting van de zonnestraling en de plotselinge afkoeling bij een regenbui, een cyclus die zich steeds blijft herhalen. Omdat een verslechtering van het klimaat plaatsvindt in een betrekkelijk klein gebied noemen we dit ook wel het micro-klimaat.

Wanneer een dakbedekking wordt voorzien van een extensieve dakbegroeiing, ook wel bekend als een groendak of sedumdak, dan heeft dit een positieve invloed op het micro- klimaat. Het regenwater zal door de dakbegroeiing eerst gefilterd en daarna gebufferd worden, waarbij de mate van waterberging afhankelijk is van de lagenopbouw. Deze buffering heeft een positieve invloed op de aanvoer van het water op het rioleringssysteem. Het regenwater van de daken zal met een vertragingfactor op de riolering worden geloosd, nadat het oppervlakte water van de straat al is afgevoerd. Door de filtering van het regenwater is een extra zuivering hiervan niet nodig. Een gescheiden afvoer van water en een infiltratie in de directe omgeving heeft een positieve invloed op het milieu ter plaatse.

Door verdamping van het regenwater uit een dakbegroeiing (evaporatie) zal er  minder water in de riolering terecht komen. Ook heeft het groendak nog een positieve invloed op de levensduur van de dakbedekking, omdat deze niet meer thermisch wordt belast onder invloed van de zonnestraling en de plotselinge afkoeling bij een regenbui.

Wanneer een dakbedekking wordt voorzien van een groendak, uitsluitend met het doel om waterberging te creëren en de riolering te ontlasten, dan gaan we daarmee aan een erg belangrijk doel voorbij. Zo heeft de groei van stedelijke bebouwing een negatieve invloed op de bestaande natuur en het micro klimaat, waardoor ons milieu extra wordt belast. Het wordt daarom de hoogste tijd dat we eens aan het herstel van het milieu en micro klimaat gaan werken met groen en water.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *